De meeste woonzorgcentra maken standaard gebruik van hoog-laagbedden. Dit omwille van de flexibiliteit. De verstelbaarheid in hoogte biedt mogelijkheden voor het zolang mogelijk behouden van de zelfredzaamheid van de zorgvrager. Voor de zorgverlening biedt het grote mogelijkheden op vlak van zorg.
Aandachtspunten
Algemeen
Hoog-laagbedden kunnen uitgerust zijn met verschillende bedieningsmogelijkheden: mechanisch, hydraulisch of elektrisch. Uitgaande van het gebruikscomfort, voornamelijk in functie van de zorgverleners, is een elektrische bediening het meest aangewezen.
Naast een hoogteverstelling van het volledige bed kan het ligvlak in verschillende delen verstelbaar zijn, dit om het ligcomfort van de bewoner te optimaliseren.
Hoog-laag bedden zijn tevens verplaatsbaar waardoor de meest optimale positie kan ingenomen worden voor onder andere het verlenen van zorg, het innemen van de gewenste ligpositie bv. ten opzichte van het raam …
Gemiddelde maatvoeringen voor een hoog-laag bed zijn:
100 à 105 cm (b) x 205 à 215 cm (l).
Ruimtelijk nemen dergelijke bedden dus meer plaats in dan een doorsnee bed.
De maatvoering en de gebruiksmogelijkheden van het bed zullen steeds voorop staan om de concrete vormgeving en dimensionering van de kamer te bepalen.
Naast het bed moet er ruimte voorzien worden voor de plaatsing van een nachtkastje. Ook dit is meestal verrijdbaar en kan bijgevolg verplaatst worden indien nodig.
Onderstaanbaarheid
Het bed moet onderstaanbaar zijn waardoor er voldoende voetenruimte aanwezig is voor de zorgverleners.
Om een goede werkhouding aan te kunnen nemen is het nodig dat de zorgverlener zijn voeten deels onder bijvoorbeeld het bed kan plaatsen. Dit vereist een vrije hoogte van minimum 15 cm (beter 20 cm) en een vrije diepte van 15 cm en dit bij voorkeur over de volledige lengte van het inrichtingselement.
Onderrijdbaarheid
Naast onderstaanbaarheid moet het bed steeds onderrijdbaar zijn met hulpmiddelen zoals bijvoorbeeld een verrijdbare tillift. Belangrijke aandachtspunten zijn de positie van de wielen, de plaats van het mechanisme of de motor en het gebruik van zijsponden.
Gebruiksruimte en circulatieruimte
Minimaal aan één zijde van het bed moet er ruimte zijn om in en uit te stappen, hulp te geven bij het aankleden, verzorgingsactiviteiten uit te voeren …
Gebruiksruimte die hiervoor nodig is, betreft:
- min. 175 cm aan één lange zijde voor benadering en gebruik van hulpmiddelen;
- min. 65 cm en beter 80 cm aan één zijde voor uitvoeren van rechtop en voor-
overgebogen werkhoudingen;
- min. 90 cm tussen de andere inrichtingselementen om vlot te circuleren naar de
andere zijde.
Om zorgverlening door twee personen mogelijk te maken is het aangewezen om de beschreven gebruiksruimte eveneens aan de andere zijde van het bed te voorzien.
Flexibele bedopstellingen
In functie van de bereikbaarheid of de manier van zorgverlenen, kan het bed verplaatst worden om de zijdelingse ruimte van min. 175 cm te voorzien aan de meest noodzakelijke kant.
Indien het bed verrijdbaar is kan er ook flexibeler omgegaan worden met de nodige gebruiksruimten in functie van de zorgverlening. Hoe groter de zorgvraag, hoe belangrijker het namelijk ook wordt om meerdere posities met het bed te kunnen innemen op de kamer, bijvoorbeeld verplaatsing van het bed naar de badcel.
Ruimtegebruik
- Transfer rolstoel – bed: gebruik passieve tillift
- Verzorgen van een liggende persoon: hoog-laag bed
U kunt deze pagina afdrukken.